Barabbas

💡 An exception was the 1961 religious movie "Barabbas," which used actual footage from a solar eclipse in a climactic scene depicting Jesus Christ's crucifixion.

یک استثنا، فیلم مذهبی «باراباس» محصول ۱۹۶۱ بود که در صحنه اوج فیلم که مصلوب شدن عیسی مسیح را به تصویر می‌کشد، از تصاویر واقعی خورشیدگرفتگی استفاده کرد.

💡 A painter placed Barabbas in the background, allowing spectators to notice him slowly, then question their own quick judgments.

یک نقاش، باراباس را در پس‌زمینه قرار داد و به تماشاگران اجازه داد تا به آرامی او را ببینند و سپس قضاوت‌های سریع خود را زیر سوال ببرند.

💡 The play reimagined Barabbas as conflicted rather than villainous, exploring how crowds project hopes and fears onto whoever escapes the sentence.

این نمایش، باراباس را به جای شرور، به عنوان موجودی متناقض بازنمایی کرد و بررسی کرد که چگونه جمعیت، امیدها و ترس‌ها را به هر کسی که از مجازات فرار می‌کند، القا می‌کنند.

💡 All mobs descend from the one that voted to set free Barabbas.

همه اوباش از نسل همان کسی هستند که به آزادی باراباس رأی داد.

💡 Good citizens, zealously strong in their faith, faced with a decision that would change history forever, and they chose Barabbas.

شهروندان خوب، که با ایمانی راسخ و غیورانه با تصمیمی روبرو شدند که تاریخ را برای همیشه تغییر می‌داد، و باراباس را انتخاب کردند.

💡 “A Hum San Sui,” by Kentaro Kujirai and Barabbas Okuyama, the Japanese choreographers and performers, seemed ill-served by film.

«هوم سان سوئی» ساخته کنتارو کوجیرای و باراباس اوکویاما، طراحان و اجراکنندگان ژاپنی، به نظر می‌رسید که فیلم مورد توجه قرار نگرفت.