Ban-Lon

💡 Under Father’s tutelage, I was introduced to more than Ban-Lon shirts, Harris Tweed and BVDs.

تحت آموزش پدر، من با چیزهایی بیش از پیراهن‌های بن-لان، هریس تویید و کفش‌های BVD آشنا شدم.

💡 A thrift-store rack glittered with Ban Lon shirts, synthetic sheen conjuring cocktail lounges and optimism.

قفسه‌ی یک فروشگاه دست دوم‌فروشی با پیراهن‌های بن لون برق می‌زد، برق مصنوعی که سالن‌های کوکتل و خوش‌بینی را تداعی می‌کرد.

💡 Still, every time I use the mower I imagine a man in Bermuda shorts, Ban-Lon shirt, a pipe in his teeth, a crushed straw hat on his head — his “weekend” hat.

با این حال، هر بار که از ماشین چمن‌زنی استفاده می‌کنم، مردی را با شلوارک برمودا، پیراهن بن-لون، پیپی در دندان، و کلاه حصیری له‌شده‌ای روی سرش - کلاه «آخر هفته»اش - تصور می‌کنم.

💡 Costume designers love Ban Lon for era accuracy, though actors beg for breathable linings underneath.

طراحان لباس، بن لون را به خاطر دقت در زمان ساختش دوست دارند، هرچند بازیگران التماس می‌کنند که زیر لباس‌ها آسترهای قابل تنفس وجود داشته باشد.

💡 Soon U.S. companies developed their own stretch yarns �Agilon, Ban-Lon, Chadolon, Shape-2-U, Fluflon and Superloft�and the whole industry bogged down in patent suits and licensing disputes.

خیلی زود شرکت‌های آمریکایی نخ‌های کشسان خود را توسعه دادند - Agilon، Ban-Lon، Chadolon، Shape-2-U، Fluflon و Superloft - و کل صنعت در دعاوی ثبت اختراع و اختلافات مربوط به صدور مجوز گرفتار شد.