Bakhtin

💡 A seminar on Bakhtin explored dialogism, carnival, and why novels breathe best among many voices.

سمیناری درباره باختین، به بررسی دیالوگ‌گرایی، کارناوال و اینکه چرا رمان‌ها در میان صداهای مختلف، بهترین نفس را می‌کشند، پرداخت.

💡 On a busy street during the middle of the day, I was witnessing a grotesque and carnivalesque spectacle like something Mikhail Bakhtin would have written about in "Rabelais and His World."

در یک خیابان شلوغ در اواسط روز، شاهد منظره‌ای عجیب و غریب و کارناوال‌گونه بودم، چیزی شبیه به چیزی که میخائیل باختین در «رابله و دنیای او» درباره‌اش نوشته بود.

💡 Reading Bakhtin reminded us that laughter can be analytic.

خواندن باختین به ما یادآوری کرد که خنده می‌تواند تحلیلی باشد.

💡 Elsewhere Alsadir engages with notables of decidedly more intellectual bent, including Nietzsche, Sartre, Roland Barthes, Jacques Derrida and Mikhail Bakhtin.

السدیر در جای دیگر با چهره‌های برجسته‌ای که آشکارا گرایش‌های فکری بیشتری دارند، از جمله نیچه، سارتر، رولان بارت، ژاک دریدا و میخائیل باختین، گفتگو می‌کند.

💡 Designers borrowed Bakhtin to discuss user feedback as polyphony, not noise.

طراحان از باختین الهام گرفتند تا بازخورد کاربر را به عنوان چندصدایی، نه نویز، مورد بحث قرار دهند.