backbeat

💡 The standout track, “Amor,” is a simple tune with a catchy backbeat and lyrics that cease to complicate concepts of love.

آهنگ برجسته، «Amor»، آهنگی ساده با ریتمی گیرا و اشعاری است که مفاهیم عشق را پیچیده نمی‌کند.

💡 Their descriptions and accounts have been the backbeat as the franchise moved from Candlestick Park to the shores of McCovey Cove in 2000.

توصیفات و روایت‌های آنها، در زمان نقل مکان این مجموعه از پارک کندل‌استیک به سواحل مک‌کوی کوو در سال ۲۰۰۰، به عنوان پشتوانه‌ای برای این مجموعه بوده است.

💡 The drummer found a steady groove, locking with the bassist so tightly that even the crowd’s clapping began falling naturally onto the backbeat without conscious effort.

نوازنده درام ریتم ثابتی پیدا کرد و چنان محکم با نوازنده بیس هماهنگ شد که حتی صدای دست زدن جمعیت هم بدون هیچ تلاش آگاهانه‌ای، به طور طبیعی روی ریتم اصلی می‌افتاد.

💡 Producers layered claps on the backbeat subtly, avoiding kitsch while adding just enough sparkle for radio without betraying the song’s bones.

تهیه‌کنندگان با ظرافت، ضربات دست را روی ریتم بک‌بیت لایه لایه کردند و از کلیشه‌های بی‌مزه پرهیز کردند و در عین حال، بدون اینکه به اصل آهنگ آسیبی برسانند، به اندازه کافی برای پخش رادیویی، جذابیت اضافه کردند.

💡 A crisp backbeat transformed a tentative rehearsal into a groove, even before harmonies found their confident, inevitable landings.

یک بک‌بیتِ ترد، تمرینِ آزمایشی را به ریتمی منسجم تبدیل کرد، حتی پیش از آنکه هارمونی‌ها به نقطه‌ی فرودِ مطمئن و اجتناب‌ناپذیر خود برسند.

💡 The drummer emphasized the backbeat with a dry snare, giving dancers confident cues and the bassist a comfy pocket.

نوازنده درام با یک اسنیر خشک، بر ضرب‌آهنگ عقب تأکید می‌کرد و به رقصندگان نشانه‌های مطمئن و به نوازنده بیس، فضای راحتی می‌داد.