argal

💡 The argument here is, you observe, that because an apple in the course of nature rots soon after it mellows, argal a man cannot mellow his spirit with culture without decaying soon afterwards.

ملاحظه می‌کنید که استدلال این است که چون سیب در جریان طبیعت اندکی پس از ترد شدن می‌پوسد، بنابراین انسان نمی‌تواند روح خود را با فرهنگ تر و تازه کند، مگر اینکه اندکی پس از آن فاسد شود.

💡 On Thursday night Fisher had come up behind him; argal, he must follow him now.

پنجشنبه شب فیشر از پشت سر او آمده بود؛ آرگل، حالا باید دنبالش می‌رفت.

💡 And being the natural drink of man, ergo—or, as our great national poet Shakespeare puts the word in the mouth of one of his clowns, argal—it is the natural drink of boys.”

و چون نوشیدنی طبیعی انسان است، ارگو - یا همانطور که شکسپیر، شاعر بزرگ ملی ما، این کلمه را از دهان یکی از دلقک‌هایش بیرون می‌آورد، آرگال - نوشیدنی طبیعی پسران است.

💡 There was never perhaps a more extraordinary syllogism since the argal of Shakespeare’s gravedigger.

شاید از زمان داستان گورکن شکسپیر، هیچ قیاس قیاسی خارق‌العاده‌ای تا این حد وجود نداشته باشد.

💡 Thompson had shot a fine argal or Rocky Mountain sheep that morning, and the broiled steaks were giving forth a most acceptable odor.

تامپسون آن روز صبح یک گوسفند آرگال یا گوسفند کوه راکی عالی شکار کرده بود و استیک‌های کبابی بوی بسیار مطبوعی می‌دادند.

💡 A linguistics lecture traced argal as a playful corruption of “ergo,” illustrating how humor reshapes borrowed words.

یک سخنرانی زبان‌شناسی، کلمه argal را به عنوان تحریفی بازیگوشانه از کلمه "ergo" ترسیم کرد و نشان داد که چگونه طنز، کلمات قرض گرفته شده را تغییر شکل می‌دهد.