Arcesilaus

💡 The kings henceforth bore alternately the names Battus and Arcesilaus, of which the first is said to be simply the native Libyan word for “king”: the latter is, of course, Greek.

از آن پس، پادشاهان به تناوب نام‌های باتوس و آرکسِسیلاوس را بر خود نهادند که گفته می‌شود اولی صرفاً کلمه بومی لیبیایی به معنای «شاه» است؛ دومی البته یونانی است.

💡 In the Academy, Arcesilaus championed skeptical inquiry, urging students to withhold assent where evidence proved insufficient.

در آکادمی، آرکسِسیلاوس از پرسشگری شکاکانه حمایت می‌کرد و دانشجویان را ترغیب می‌کرد که در صورت ناکافی بودن شواهد، از پذیرش خودداری کنند.

💡 Professors paired Arcesilaus with contemporary epistemology, showing ancient caution’s modern resonance.

اساتید، آرکسسیلاوس را با معرفت‌شناسی معاصر پیوند دادند و طنین مدرنِ احتیاط باستانی را به نمایش گذاشتند.

💡 A fragment attributed to Arcesilaus sparked debate about probability, persuasion, and practical wisdom.

قطعه‌ای منسوب به آرکسسیلاس، بحث‌هایی را در مورد احتمال، اقناع و خرد عملی برانگیخت.