Apelles

💡 Amid a drug-fueled bacchanalian blowout that night, untold pieces of furniture and one naked body were tossed off the terrace of an Apelles penthouse apartment.

آن شب، در بحبوحه‌ی یک مهمانی شراب‌خواریِ تحت تأثیر مواد مخدر، قطعات بی‌‌شماری از مبلمان و یک جسد برهنه از تراس یک آپارتمان پنت‌هاوس در آپلس به پایین پرتاب شدند.

💡 Alof de Wignacourt made the proclamation, comparing him to Apelles, the greatest painter of ancient times.

آلوف دو ویگنور این اعلامیه را صادر کرد و او را با آپلز، بزرگترین نقاش دوران باستان، مقایسه کرد.

💡 Museums invoke Apelles when discussing lost masterpieces, reminding us how fragile fame becomes without climate control.

موزه‌ها هنگام بحث در مورد شاهکارهای گمشده، آپلز را فرا می‌خوانند و به ما یادآوری می‌کنند که شهرت بدون کنترل آب و هوا چقدر شکننده می‌شود.

💡 Legends credit Apelles with unmatched realism, a painter whose grapes supposedly fooled birds and critics alike.

افسانه‌ها آپلز را به رئالیسم بی‌نظیری نسبت می‌دهند، نقاشی که ظاهراً انگورهایش پرندگان و منتقدان را به یک اندازه فریب می‌داد.

💡 Writers use Apelles to praise precision: lines confident enough to survive centuries of squinting.

نویسندگان از آپلز برای ستایش دقت استفاده می‌کنند: سطرهایی که به اندازه کافی مطمئن هستند که قرن‌ها از نگاه‌های تنگ جان سالم به در ببرند.