Antisthenes

💡 Its extreme vice and asceticism, 153 Antisthenes, his scepticism, i.

رذیلت و ریاضت افراطی آن، ۱۵۳ آنتیستنس، شکاکیت او، ص.

💡 As regards the members of the school, the separate articles on Antisthenes, Crates, Diogenes and Demetrius contain all biographical information.

در مورد اعضای مکتب، مقالات جداگانه‌ای درباره آنتیستن، کراتس، دیوژن و دمتریوس حاوی تمام اطلاعات زندگینامه‌ای هستند.

💡 But they undoubtedly maintained the spirit of Antisthenes unimpaired and held an honourable place in Roman thought.

اما بدون شک آنها روح آنتیستنس را بدون خدشه حفظ کردند و جایگاه والایی در تفکر رومی داشتند.

💡 In lecture, Antisthenes appeared as a bridge between Socrates and Cynicism, arguing virtue requires practice rather than luxurious rhetoric.

در سخنرانی، آنتیستنس به عنوان پلی بین سقراط و کلبی‌مسلکی ظاهر شد و استدلال کرد که فضیلت به جای لفاظی‌های پر زرق و برق، به عمل نیاز دارد.

💡 Scholars quote Antisthenes on self-sufficiency, balancing his austerity with lively Athenian context often flattened in summaries.

محققان از آنتیستنس در مورد خودکفایی نقل قول می‌کنند و ریاضت او را با فضای پر جنب و جوش آتن که اغلب در خلاصه‌ها مسطح می‌شود، متعادل می‌کنند.

💡 A seminar compared Antisthenes with Diogenes, exploring how sharp critique can drift into performance without careful humility.

یک سمینار، آنتیستن را با دیوژن مقایسه کرد و بررسی کرد که چگونه انتقاد تند و تیز می‌تواند بدون فروتنی دقیق، به اجرا تبدیل شود.