allostasis

💡 One speculative reason for this is something called allostasis, which is the body’s response to withering lifelong stressors and challenges.

یکی از دلایل احتمالی این امر، چیزی به نام آلوستازی است که پاسخ بدن به عوامل استرس‌زا و چالش‌های مادام‌العمر است.

💡 Allostasis is, in that sense, a politically sophisticated theory of human physiology.

آلوستازی، از این نظر، یک نظریه فیزیولوژی انسان با پیچیدگی‌های سیاسی است.

💡 Allostasis reminds us that to treat our ills we also have to repair our social fabric.

آلوستازی به ما یادآوری می‌کند که برای درمان بیماری‌هایمان، باید بافت اجتماعی خود را نیز ترمیم کنیم.

💡 Under chronic stress, allostasis maintains function by adjusting hormones and heart rate, but sustained load can damage health.

تحت استرس مزمن، آلوستاز با تنظیم هورمون‌ها و ضربان قلب، عملکرد را حفظ می‌کند، اما بار پایدار می‌تواند به سلامتی آسیب برساند.

💡 Public health messaging uses allostasis to contextualize disparities driven by cumulative stressors like housing insecurity.

پیام‌رسانی بهداشت عمومی از آلوستازی برای زمینه‌سازی نابرابری‌های ناشی از عوامل استرس‌زای تجمعی مانند ناامنی مسکن استفاده می‌کند.

💡 Coaches teach recovery because athletic progress depends on balanced allostasis, not unending exertion.

مربیان ریکاوری را آموزش می‌دهند زیرا پیشرفت ورزشی به آلوستازی متعادل بستگی دارد، نه به تلاش بی‌پایان.