Alboin

💡 Shortly after his death, the Lombards, led by Alboin, made themselves masters of the northern parts of Italy, and there founded a kingdom, which lasted about two hundred years.

اندکی پس از مرگ او، لومباردها، به رهبری آلبوئین، خود را بر بخش‌های شمالی ایتالیا مسلط کردند و در آنجا پادشاهی‌ای تأسیس کردند که حدود دویست سال دوام آورد.

💡 The one of them in Westphalia was named Wittekind; the other in Eastphalia was named Albion, also called Alboin.

یکی از آنها در وستفالن، ویتِکِیند نام داشت؛ دیگری در ایستفالن، آلبیون، که به آن آلبوین نیز گفته می‌شد، نامیده می‌شد.

💡 She was the daughter of Cunimund, King of the Gepidæ, whom Alboin had slain in battle.

او دختر کونیموند، پادشاه گپیده بود که آلبوین او را در نبرد کشته بود.

💡 A novelist reimagined Alboin as a conflicted strategist, navigating fragile alliances, food shortages, and the precarious loyalties of recently conquered Italian cities.

یک رمان‌نویس، آلبوین را به عنوان یک استراتژیست متعصب بازآفرینی کرد که اتحادهای شکننده، کمبود غذا و وفاداری‌های متزلزل شهرهای ایتالیایی تازه فتح شده را هدایت می‌کند.