Ahimaaz

💡 He took his text from the eighteenth chapter of the second book of Samuel, the story of the young Ahimaaz who ran too soon to bring the tidings of battle to King David.

او متن خود را از فصل هجدهم کتاب دوم سموئیل، داستان اخیمعص جوان که خیلی زود دوید تا خبر نبرد را به داوود پادشاه برساند، اقتباس کرد.

💡 And when Ahimaaz reached King David, who yearned to know the fate of his headlong son, Absalom, he could only say: “I saw a great tumult but I knew not what it was.”

و هنگامی که اخیمعص به داوود پادشاه رسید، که مشتاق دانستن سرنوشت پسر بی‌قرارش، ابشالوم، بود، تنها توانست بگوید: «من غوغایی عظیم دیدم، اما ندانستم چیست.»

💡 So Martin could answer glibly that Ahimaaz was the son of Zadok and that Joab plunged three darts into Absalom’s heart while the scapegrace dangled from the oak.

بنابراین مارتین توانست به راحتی پاسخ دهد که اخیمعص پسر زادوک بوده و یوآب در حالی که نشان قربانی از درخت بلوط آویزان بود، سه تیر به قلب آبشالوم فرو کرده است.

💡 Runners recognize Ahimaaz as a messenger, whose urgency captures the heartbeat of unfolding events during crises and victories.

دوندگان، احیمعص را به عنوان پیام‌آوری می‌شناسند که فوریتش ضربان قلب وقایع در حال وقوع در طول بحران‌ها و پیروزی‌ها را به تصویر می‌کشد.

💡 The commentary notes Ahimaaz as courageous but imperfect, reminding readers that zeal benefits from wisdom and patience.

این تفسیر، احیمعص را شجاع اما ناقص می‌داند و به خوانندگان یادآوری می‌کند که غیرت از خرد و صبر بهره می‌برد.

💡 A pastor reflected on Ahimaaz, exploring motives behind competing reports delivered to a grieving king that day.

کشیشی در مورد احیمعص تأمل کرد و انگیزه‌های پشت گزارش‌های متناقضی را که آن روز به پادشاه داغدار ارائه شد، بررسی کرد.