Mephibosheth

💡 Royal pensioners, of whom Jonathan’s son Mephibosheth was one, were gathered round a princely table.

مستمری‌بگیران سلطنتی، که مفیبوشت، پسر یوناتان، یکی از آنها بود، دور یک میز مجلل جمع شده بودند.

💡 Amongst the numerous atrocious murders of David, do we not find that of Mephibosheth, the lame son, or brother of his peculiar friend and generous protector, Jonathan?

در میان قتل‌های فجیع بی‌شمار داوود، آیا قتل مفیبوشت، پسر لنگ یا برادر دوست خاص و حامی سخاوتمندش، یوناتان، را نمی‌یابیم؟

💡 A painting of Mephibosheth emphasizes seated posture and attentive eyes, reframing weakness as a site of covenantal strength.

نقاشی مفیبوشت بر حالت نشسته و چشمان تیزبین تأکید دارد و ضعف را به عنوان جایگاهی برای قدرت مبتنی بر عهد و پیمان بازتعریف می‌کند.

💡 The narrative of Mephibosheth explores loyalty, disability, and hospitality, as a king honors promises by placing a marginalized man at his table.

روایت مفیبوشت، وفاداری، معلولیت و مهمان‌نوازی را بررسی می‌کند، چرا که پادشاهی با نشاندن مردی به حاشیه رانده شده بر سر سفره‌اش، به وعده‌هایش عمل می‌کند.

💡 Teachers use Mephibosheth to prompt discussions about dignity that isn’t contingent on utility or battlefield valor.

معلمان از مفیبوشت برای برانگیختن بحث‌هایی در مورد کرامت استفاده می‌کنند که منوط به سودمندی یا شجاعت در میدان نبرد نیست.