agrapha

💡 A few of these so-called Agrapha seem worthy of him, and are recognized as probably genuine.

تعدادی از این به اصطلاح آگرافاها به نظر او شایسته‌ی او می‌آیند و احتمالاً به عنوان اصیل شناخته می‌شوند.

💡 For a collection of probably genuine Agrapha see Ropes, Die Spruche Jesu, 154-161, and Amer.

برای مجموعه‌ای از آگرافاهای احتمالاً اصیل، به Ropes, Die Spruche Jesu, 154-161، و Amer مراجعه کنید.

💡 In Agrapha they likewise held their own, and, after one severely punished raid, the Agraphiot Armatoli were induced to re-enter the sultan's service on liberal terms.

در آگرافا نیز آنها به همین ترتیب مقاومت کردند و پس از یک یورش شدید، آرماتولی‌های آگرافیوت وادار شدند تا با شرایط آزاد دوباره به خدمت سلطان درآیند.

💡 Since the sack of Constantinople in 1204, Greek culture had retired into the monasteries—inaccessible fastnesses where the monks lived much the same life as the clansmen of Suli or Agrapha.

از زمان غارت قسطنطنیه در سال ۱۲۰۴، فرهنگ یونانی به صومعه‌ها پناه برده بود - پناهگاه‌های دست‌نیافتنی که راهبان در آنها تقریباً همان زندگی‌ای را داشتند که اعضای قبیله سولی یا آگرافا داشتند.

💡 Debates around agrapha highlight fluid oral traditions that shaped early communities.

بحث‌های پیرامون آگرافا، سنت‌های شفاهی سیالی را برجسته می‌کند که جوامع اولیه را شکل داده‌اند.

💡 A lecture examined how agrapha enter liturgy without formal canonization.

یک سخنرانی بررسی کرد که چگونه آگرافا بدون تقدیس رسمی وارد مراسم عبادی می‌شود.