Afyon

💡 Under cover of night, Turkish troops moved not north toward Eski§ehir, as everyone expected, but to the heavily fortified city of Afyon in the south.

نیروهای ترک، برخلاف انتظار همه، در تاریکی شب به سمت شمال و اسکی‌شهیر حرکت نکردند، بلکه به سمت شهر بسیار مستحکم آفیون در جنوب پیشروی کردند.

💡 When the Turkish Army had attacked Afyon two weeks earlier, Hajienestis had believed that he was dead and that the ripples of light reflecting on his cabin walls were the pyrotechnics of heaven.

وقتی ارتش ترکیه دو هفته قبل به آفیون حمله کرده بود، حاجی‌انستیس باور کرده بود که مرده است و امواج نوری که بر دیوارهای کلبه‌اش منعکس می‌شد، آتش‌بازی‌های آسمانی بودند.

💡 “A noncommissioned officer later told me they had buried a body near the highway between Afyon and Isparta that night,” the witness, Erol Turegun, said.

شاهد، ارول تورگون، گفت: «یک افسر درجه‌دار بعداً به من گفت که آن شب جسدی را در نزدیکی بزرگراه بین آفیون و اسپارتا دفن کرده‌اند.»

💡 The blast happened on Wednesday night at a military storage for hand grenades in Afyon.

این انفجار چهارشنبه شب در یک انبار نظامی نارنجک دستی در آفیون رخ داد.

💡 The fortress above Afyon watched trains snake through the valley, timeless stone overlooking schedules printed only yesterday.

قلعه‌ی بالای افیون، قطارهایی را تماشا می‌کرد که در دره مارآسا حرکت می‌کردند، سنگی جاودانه که مشرف به برنامه‌هایی بود که همین دیروز چاپ شده بودند.

💡 We stopped in Afyon for breakfast, where kaymak and honey tasted like sunshine captured in porcelain bowls.

ما برای صبحانه در آفیون توقف کردیم، جایی که طعم کایماک و عسل مثل طعم آفتاب گرفته شده در کاسه‌های چینی بود.