Adirondack chair

💡 The Adirondack chair has long symbolized American leisure—for adults.

صندلی آدیراندک مدت‌هاست که نماد اوقات فراغت آمریکایی‌ها - برای بزرگسالان - بوده است.

💡 Unlike other classic Adirondack chairs, this one has a curved back for extra support.

برخلاف سایر صندلی‌های کلاسیک آدیراندک، این صندلی دارای پشتی خمیده برای پشتیبانی بیشتر است.

💡 I was sitting in solitude earlier this summer in an Adirondack chair in my backyard, when I realized I wasn’t as alone as I’d thought.

اوایل تابستان امسال، تنها روی یک صندلی راحتی آدیراندک در حیاط خلوتم نشسته بودم که متوجه شدم آنقدرها هم که فکر می‌کردم تنها نیستم.

💡 The thought of relaxing at the firepit in an Adirondack chair with an ice-cold glass of rosé made me salivate, the way my dog does when I pull the lid off the treat jar.

فکر استراحت کردن کنار آتش، روی صندلی راحتی آدیراندک و یک لیوان شربت رزِ سرد، باعث می‌شد بزاق دهانم راه بیفتد، درست مثل کاری که سگم وقتی درِ شیشه‌ی خوراکی‌ها را می‌کشم، می‌کند.

💡 Designers updated the Adirondack chair with recycled plastic slats, keeping the wide arms perfect for books, mugs, and sleepy cats.

طراحان، صندلی آدیراندک را با تخته‌های پلاستیکی بازیافتی به‌روزرسانی کردند و دسته‌های پهن آن را برای کتاب، لیوان و گربه‌های خواب‌آلود ایده‌آل نگه داشتند.

💡 The porch held a single Adirondack chair angled toward the lake, a quiet invitation to abandon emails for dragonflies.

ایوان، یک صندلی تک نفره آدیراندک را که به سمت دریاچه زاویه داشت، در خود جای داده بود، دعوتی آرام برای رها کردن ایمیل‌ها به خاطر سنجاقک‌ها.