adipocere

💡 The fat had reacted with moisture to create a waxy substance called adipocere, which can protect a body from decay.

چربی با رطوبت واکنش داده و ماده‌ای مومی شکل به نام آدیپوسر ایجاد کرده بود که می‌تواند از بدن در برابر پوسیدگی محافظت کند.

💡 Tests of the adipocere revealed traces of mercury, arsenic and strychnine — all of which are deadly.

آزمایش‌های انجام شده روی آدیپوسر، آثاری از جیوه، آرسنیک و استریکنین را نشان داد که همگی کشنده هستند.

💡 Forensic texts describe adipocere forming in moist, anaerobic conditions, turning fat into a waxy substance that preserves details surprisingly well.

متون پزشکی قانونی، تشکیل آدیپوسر در شرایط مرطوب و بی‌هوازی را توصیف می‌کنند که چربی را به ماده‌ای مومی تبدیل می‌کند که جزئیات را به طرز شگفت‌آوری به خوبی حفظ می‌کند.

💡 Curators received a training module on adipocere, ensuring sensitive handling when remains require both science and compassion.

متصدیان موزه یک واحد آموزشی در مورد چربی دریافت کردند و اطمینان حاصل شد که در مواقعی که بقایای اجساد هم به علم و هم به دلسوزی نیاز دارند، با حساسیت با آنها برخورد شود.

💡 The case study mentioned adipocere, prompting respectful discussion about decomposition, timelines, and environmental factors.

در این مطالعه موردی به آدیپوسیر اشاره شد و بحث‌های محترمانه‌ای در مورد تجزیه، جدول زمانی و عوامل محیطی برانگیخت.