abiogenesis

💡 The Miller-Urey experiment, as it is now known, supported the scientific theory of abiogenesis: that life could emerge from nonliving molecules.

آزمایش میلر-یوری، همانطور که اکنون شناخته شده است، از نظریه علمی پیدایش حیات (abiogenesis) پشتیبانی کرد: اینکه حیات می‌تواند از مولکول‌های بی‌جان پدیدار شود.

💡 On the surface, the idea of abiogenesis does seem illogical, and the timescales — millions and billions of years — are barely comprehendible to the human mind.

در ظاهر، ایده پیدایش حیات غیرمنطقی به نظر می‌رسد، و مقیاس‌های زمانی - میلیون‌ها و میلیاردها سال - به سختی برای ذهن انسان قابل درک هستند.

💡 The study could shed light on how early, inorganic proteins progressed until they stopped being inanimate and formed living cells — a process known as abiogenesis.

این مطالعه می‌تواند روشن کند که پروتئین‌های معدنی اولیه چگونه پیشرفت کردند تا اینکه از حالت بی‌جان خارج شده و سلول‌های زنده را تشکیل دادند - فرآیندی که به عنوان بی‌زیستی‌زایی (abiogenesis) شناخته می‌شود.

💡 Discussions of abiogenesis explore how life might emerge from nonliving chemistry, a topic that inspires awe and rigorous skepticism simultaneously.

مباحث مربوط به پیدایش غیرزیستی موجودات زنده، چگونگی ظهور حیات از شیمی غیرزنده را بررسی می‌کند، موضوعی که همزمان شگفتی و تردیدهای جدی را برمی‌انگیزد.

💡 The documentary presented abiogenesis theories carefully, emphasizing what experiments actually show rather than sensational speculation.

این مستند نظریه‌های پیدایش حیات غیرزیستی را با دقت ارائه داد و به جای گمانه‌زنی‌های احساسی، بر آنچه آزمایش‌ها واقعاً نشان می‌دهند تأکید کرد.

💡 Students debated abiogenesis models, practicing humility about uncertainties at the edge of current knowledge.

دانشجویان در مورد مدل‌های پیدایش غیرزیستی گیاهان بحث کردند و فروتنی خود را در مورد عدم قطعیت‌های موجود در لبه دانش فعلی تمرین کردند.