يف کان

این ترکیب در عربی به‌صورت دقیق و مستقل رایج نیست، اما اگر منظور «في كان» باشد، معمولاً به‌معنای «در / در زمانِ بود» یا اشاره به حالتِ گذشته و وجود داشتن است. «كان» فعلِ ناقص عربی به معنای «بودن» است و در ساخت‌های مختلف برای بیان زمان گذشته، حالت قبلی یا استمرار در گذشته به‌کار می‌رود. بنابراین «يف کان» را می‌توان به‌طور کلی به مفهومی مرتبط با «بودن»، «در حالتِ گذشته بودن» یا «وقتی که بود» فهمید.