وطمعا

«طمع» یعنی «آرزوی شدید، حرص، چشم‌داشت، طمع داشتن». اگر به صورت «طمعاً» در متن آمده باشد، بیشتر حالت قید یا مصدر دارد و معنای «از روی طمع، به امیدِ زیاد، با حرص» می‌دهد.