وٱلاعناق

💡 يصف الشاعر وٱلاعناق بأنها رمز للحبّ والمصالحة بعد الخصام.

شاعر گردن را نمادی از عشق و آشتی پس از یک نزاع توصیف می کند.

💡 في لحظة الوداع، امتلأت وٱلاعناق بالدموع والعاطفة بين الأصدقاء.

در لحظه وداع، آغوش دوستان پر از اشک و احساسات بود.

💡 وقف الطفل يلوّح بيده، فبدت وٱلاعناق ممتدة نحو أمه بفرح واضح.

کودک ایستاده بود و دستش را تکان می‌داد و با شادی آشکاری گردن‌هایش را به سمت مادرش دراز کرده بود.