مرتفقا

این واژه از ریشه «ارتفاق» می‌آید و معمولاً به معنی «تکیه‌زده، متکی، در حال استراحت بر چیزی» است. در عربی، «ارتفاق» به معنای تکیه‌گاه گرفتن یا آسایش‌طلبی نیز آمده است. در فارسی، می‌توان آن را «تکیه‌کرده» یا «متکی» ترجمه کرد.