اذنت

این واژه از ریشه «أذن» می‌آید و بسته به جمله می‌تواند به معنی «اجازه دادم»، «شنیدم» یا «گوش دادم» باشد. در بسیاری از کاربردهای روزمره، وقتی گفته می‌شود «أذنتُ»، یعنی «من اجازه دادم» یا «من اذن دادم». همچنین در برخی ساختارها ممکن است به مفهوم آگاه شدن یا گوش سپردن هم نزدیک شود، اما معنی رایج‌تر آن «اجازه دادن» است.