لفسدت

«لفسدت» یعنی «قطعاً فاسد می‌شد / تباه می‌گشت / خراب می‌شد». ریشهٔ آن «ف-س-د» است و به فساد، تباهی، بی‌نظمی و خراب شدن اشاره دارد. این صورت معمولاً در جملات شرطی یا تأکیدی می‌آید و بر وقوع فساد در صورتِ تحققِ یک علت دلالت می‌کند.