لظیٰ

💡 كانت الرياحُ حارّةً، وكأن لظیٰ الشمسِ يحيطُ بكلِّ شيءٍ في الطريق.

باد گرم می وزید و انگار گرمای سوزان خورشید همه چیز را در جاده احاطه کرده بود.

💡 وصفَ الشاعرُ لظیٰ القيظِ في المدينةِ بأنها لا ترحمُ المارةَ ولا البيوت.

شاعر گرمای سوزان تابستان در شهر را برای رهگذران و خانه‌ها بی‌رحم توصیف کرد.

💡 شعرَ المسافرُ بحرِّ لظیٰ عندما اقتربَ من الصحراءِ وقتَ الظهيرة.

مسافر وقتی ظهر به صحرا نزدیک شد، گرمای سوزانی را احساس کرد.