فکنا

«فَكُنّا» یعنی «پس ما بودیم» یا «پس ما شدیم / بودیم». این صورت گذشتهٔ جمع اول شخص از «کان» است و بسته به سیاق می‌تواند حالت خبری ساده داشته باشد: «ما بودیم». اگر با «فـ» بیاید، ممکن است نتیجه یا ادامهٔ جمله را برساند: «پس ما بودیم».