فسجد
🌐 پس سجده کرد
از ریشه سجد به معنای «سجده کردن، به خاک افتادن برای عبادت یا تعظیم» است. بنابراین فسجد یعنی «پس سجده کرد» یا «آنگاه به سجده افتاد». این فعل در متون دینی بسیار مهم است و معمولاً بیانگر اطاعت، عبادت یا فروتنی در برابر خداست.
جمله سازی با فسجد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دخل الرجل المسجد بخشوعٍ، فسجد شكرًا لله بعد أن سمع خبرًا سعيدًا جدًا.
مرد با احترام وارد مسجد شد، و پس از شنیدن خبری بسیار خوشحال کننده، به درگاه خداوند سجده شکر به جا آورد.
💡 عندما انتهت الصلاة، فسجد الإمامُ سجدتي السهو ثم سلّم على المصلين.
وقتی نماز تمام شد، امام دو سجده سهو به جا آورد و سپس به نمازگزاران سلام کرد.
💡 في لحظة صادقة من التوبة، فسجد الشابُّ باكيًا أمام ربه طالبًا المغفرة.
در لحظهای از توبه خالصانه، مرد جوان در حالی که گریه میکرد، در برابر پروردگارش به سجده افتاد و طلب بخشش کرد.