فتی کان

این ترکیب به‌تنهایی یک عبارت کاملِ مستقل نیست، اما اگر در جمله آمده باشد، «فَتًى کانَ...» یعنی «جوانی بود...» یا «او جوان بود...». در این حالت «کان» فعلِ ماضیِ «بودن» است و «فتی» خبر یا مبتدای وابسته به آن می‌شود. پس معنای کلی‌اش در فارسی وابسته به ادامهٔ جمله است: «جوان بود» یا «آن جوان...».