این ترکیب از «فـ» و «بالأحرى / بالأحرى» است و بهمعنای «پس به طریق اولی»، «چه رسد به اینکه»، یا «بهویژه و در درجه نخست» میآید. در فارسی برای تأکید بر اولویت یا استدلال قیاسی به کار میرود؛ مثلاً اگر چیزی درباره موردی صادق باشد، «فبالأحرى» میگوید که این حکم درباره موردی مهمتر یا روشنتر نیز صدق میکند.
