عبارته

💡 دوّنَ الكاتبُ عبارته الأخيرةَ في نهايةِ المقالِ بشكلٍ بارزٍ.

نویسنده جمله آخر خود را به طور برجسته در انتهای مقاله نوشته است.

💡 كاد أو يفهمُ المقصودَ لولا أن المتحدثَ غيّرَ عبارته في اللحظة الأخيرة.

اگر گوینده در آخرین لحظه کلماتش را تغییر نمی‌داد، او می‌توانست معنای مورد نظر را بفهمد.

💡 كتب الكاتب عبارته بغموض متعمّد ليجعل القارئ يفكر أكثر.

نویسنده عمداً جمله‌اش را مبهم نوشته تا خواننده بیشتر به فکر فرو برود.

💡 بدأ المتكلم عبارته بـ اخي يابن ثم طلب المساعدة بسرعة.

گوینده جمله‌اش را با «برادرم، پسرم» شروع کرد، سپس سریع درخواست کمک کرد.

💡 كانت عبارته البليغة مؤثرة جدًا في نفوس الحاضرين.

سخنان شیوای او تأثیر بسیار عمیقی بر حاضران گذاشت.

💡 أعجبتني عبارته لأنها كانتْ واضحةً وعميقةً ومناسبةً للموقفِ تمامًا.

من جمله‌اش را دوست داشتم چون واضح، عمیق و کاملاً مناسب موقعیت بود.

💡 أثّرتْ عبارته في الحضورِ لأنَّها حملتْ معنىً صادقًا ومختصرًا.

گفته‌ی او بر حضار تأثیر گذاشت، زیرا معنایی صادقانه و مختصر داشت.

💡 استخدم الكاتب رنيما ليمنح عبارته نغمةً تراثية خاصة.

نویسنده از یک زنگ تلفن استفاده کرده تا به عبارت خود لحن سنتی خاصی ببخشد.