ابغض
🌐 نفرت
از ریشهٔ «بغَضَ / أَبْغَضَ» به معنی «دشمن داشت، ناخوش داشت، متنفر شد / کرد». در کاربرد فعلی یعنی «متنفر بودن»، «بغض ورزیدن» یا «دشمن داشتن» و در صیغهٔ امر / مضارع هم میتواند معنای «دشمن بدار» یا «بیزار شو» بدهد.
فعل (verb)
📌 نفرت
📌 نفرت داشتن
📌 تحقیر کردن
📌 رنجش
جمله سازی با ابغض
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 وأنت، بشكل ملموس، تمثل كل شيء نكرهه، أنني ابغض ذلك.
و تو، به طور مشخص، نمایندهی تمام چیزهایی هستی که ما از آنها متنفریم؛ من از این متنفرم.