تجوية

این واژه از نظر ساخت، به صورت اسمِ مصدری یا واژه‌ای نزدیک به «تجویة» دیده می‌شود و در عربی معمولاً به معنای «هوا دادن، در معرض هوا قرار دادن، یا ایجاد حالت جَوّی / هوایی» می‌آید، هرچند بسته به کاربرد ممکن است نادر یا تخصصی باشد. در فارسی می‌توان آن را به «هواگیری، هوادهی، یا قرار دادن در معرض هوا» نزدیک دانست.