بذکرک

💡 بدأَ الإمامُ الدرسَ بذکرک للفضلِ الكبيرِ الذي يتركهُ العملُ الصالحُ في النفسِ.

امام درس را با ذکر فایده بزرگی که اعمال نیک در روح به جا می گذارد، آغاز کرد.

💡 كنتُ أشعرُ بالراحةِ بذکرک كلما سمعتُ الصوتَ القديمَ الذي يذكّرني بالأيامِ الجميلةِ.

هر وقت صدای قدیمی که مرا به یاد روزهای خوب گذشته می‌انداخت، با ذکر تو احساس آرامش می‌کردم.

💡 يزدادُ قلبي هدوءًا بذکرک في الأوقاتِ الصعبةِ التي تمرُّ بي كلَّ يومٍ.

با یاد تو در سختی‌هایی که هر روز می‌کشم، قلبم آرام‌تر می‌شود.