الهامش

💡 وضع الأستاذ شرحًا إضافيًا في الهامش لتسهيل فهم النص القديم.

استاد توضیحی اضافی در حاشیه قرار داد تا فهم متن قدیمی را تسهیل کند.

💡 أشار الكاتب إلى الانصن في الهامش دون تفسير.

نویسنده در حاشیه بدون هیچ توضیحی به کلمه «الانصون» اشاره کرده است.

💡 كتب الباحثُ الق في الهامش ليدلَّ على موضعٍ يحتاج إلى مراجعة.

محقق حرف Q را در حاشیه نوشته تا جایی را که نیاز به بررسی دارد، نشان دهد.

💡 في بعض المخطوطات القديمة وردت عبارة ام ببتريا في الهامش لتشير إلى اسم غير واضح.

در برخی از نسخه‌های خطی باستانی، عبارت «مادر پتریا» در حاشیه آمده است که به نامی نامشخص اشاره دارد.

💡 كتب المراجع ام عاجال في الهامش للإشارة إلى مسألة تحتاج متابعة لاحقة.

منابع در حاشیه نوشته شده‌اند تا موضوعی را نشان دهند که نیاز به بررسی بیشتر دارد.

💡 وجدنا الفتح ابو مكتوبًا في الهامش مع بعض الملاحظات.

ما ابوالفتح را در حاشیه آن یافتیم که یادداشت‌هایی در آن نوشته شده بود.

💡 كتب الباحث الش على الهامش ملاحظات مهمة للغاية.

محقق نکات بسیار مهمی را در حاشیه نوشته است.

💡 كتب الكاتب ال ع في الهامش إشارةً إلى كلمةٍ ناقصة في النص.

نویسنده در حاشیه، اشاره‌ای به کلمه‌ای که در متن جا افتاده بود، نوشته است.

💡 ظهر الظي في الهامش بخط صغير، فظننت أولًا أنه خطأ مطبعي غير مقصود.

حرف «ظ» در حاشیه به صورت ریز نوشته شده بود، برای همین اول فکر کردم اشتباه تایپی غیرعمدی است.

💡 كتب الباحث كلمة الشه في الهامش مع سؤال عن معناها.

محقق کلمه «شاه» را در حاشیه نوشته و در مورد معنی آن سوالی پرسیده است.

💡 سجّل الكاتبُ الجباض كما ورد، ثم أوضح في الهامش احتمالات المعنى.

کاتب کلمه «الجبّاض» را به همان صورت که نوشته شده، ثبت کرده، سپس معانی احتمالی را در حاشیه توضیح داده است.

💡 دوّن الكاتب اق ان في الهامش ليراجعها لاحقًا مع المحقق.

نویسنده در حاشیه «من» را یادداشت کرد تا بعداً آن را با بازپرس بررسی کند.