الجواب

💡 لا تكتب في الامتحان إلا بعد فهم السؤال جيدًا، حتى او يكون الجواب قريبًا من المطلوب.

در امتحان چیزی ننویسید مگر اینکه سوال را به خوبی فهمیده باشید، تا پاسخ به آنچه خواسته شده نزدیک باشد.

💡 اختار المعلم الجواب االصح بعد أن راجع جميع الاحتمالات.

معلم پس از بررسی همه احتمالات، پاسخ صحیح را انتخاب کرد.

💡 هذا الجواب صحیح، ولا يحتاج إلى أي تعديل إضافي.

این پاسخ صحیح است و نیازی به اصلاح بیشتر ندارد.

💡 هذا الجواب صحيح، وقد تأكد المعلم منه أمام جميع الطلاب.

این پاسخ درست است و معلم آن را در حضور همه دانش آموزان تأیید کرد.

💡 انتظر الطالب الرد على سؤاله قبل أن يكتب الجواب النهائي.

دانش‌آموز قبل از نوشتن پاسخ نهایی، منتظر پاسخ سوالش ماند.

💡 أرسلت السؤال صباحًا، لكن الجواب لم يصلني إلا بعد ساعات طويلة.

من صبح سوال را فرستادم، اما جواب تا چند ساعت بعد به دستم نرسید.

💡 في بعض المواقف، تريد هل أن تسمع الجواب قبل أن تشرح سؤالك.

در برخی موقعیت‌ها، شما می‌خواهید قبل از توضیح سوال خود، پاسخ را بشنوید.

💡 اجيبت عن السؤال بصراحة، لأنني كنت أعرف الجواب جيدًا.

من صادقانه به این سوال پاسخ دادم، چون جوابش را خیلی خوب می‌دانستم.

💡 أطلق المدير ضحکة قصيرة عندما سمع الجواب الذكي.

مدیر وقتی جواب هوشمندانه را شنید، خنده‌ی کوتاهی سر داد.

💡 كان الجواب واضحًا ومختصرًا، لذلك فهمت الفكرة بسرعة.

پاسخ واضح و مختصر بود، بنابراین من به سرعت ایده را فهمیدم.

💡 سألتهم عن السبب، لكن لم يكن هناك أحد يعلم الجواب الحقيقي.

از آنها دلیلش را پرسیدم، اما هیچ کس جواب واقعی را نمی‌دانست.