اکمة

«أکمة» به معنی «تپه، بلندیِ کوچک، تل، یا پشته» است. در عربی کلاسیک، این واژه برای زمینی که کمی از اطرافش بلندتر است و شیب ملایمی دارد به کار می‌رود. در برخی متون، ممکن است معنای «عقبه یا بلندی قابل‌مشاهده» نیز از آن فهمیده شود.