اداب المریدین و یلیه داعی الفلاح الی سبل النجاح

[ویکی نور] آداب المریدین و یلیه داعی الفلاح الی سبل النجاح. آداب المریدین اثر ضیاء الدین عبدالقاهر بن عبدالله بن محمد سهروردی بکری (490-563ق)، از مشایخ بزرگ صوفیان، کتابی عرفانی به زبان عربی است که در نیمه اول قرن ششم هجری تألیف شده است.
این کتاب از آغاز تألیف مورد توجّه صوفیه و مستمسک جمیع ارباب طریقت بوده است. از آن میان، شهاب الدّین ابوحفص عمر بن محمّد سهروردی (539-632ق)، برادرزاده نویسنده، در نوشتن کتاب عوارف المعارف این کتاب را مبنای کار خود ساخته است. نیز ابوالمفاخر سیف الدّین یحیی باخَرزی (586-659ق) در بخش دوم کتاب اورادُ الاَحباب از این اثر بهره فراوان برده است. .
کتاب با دو مقدمه از محقق اثر، دکتر شیخ عاصم ابراهیم الکیالی و نویسنده آغاز و مطالب در 27 فصل، ارائه شده است. در فصول کتاب از اصول اعتقادات صوفیان، احوال و مقامات سالکان، شَطْحیات صوفیان، آداب صوفیان در سفر و حضر و سّماع و جز آن سخن به میان آمده است.
نویسنده با نقل شواهد و سخنانی از مشایخ سلف، خود نیز به اظهار عقیده پرداخته و دستورهایی داده است.
در پایان این اثر، کتاب دیگری تحت عنوان «داعی الفلاح الی سبل النجاح» اثر شیخ محمد بن محمد زین العابدین مرصفی با حجم مختصری ضمیمه گردیده است.