تبییت

تبییت. [ ت َب ْ ] ( ع مص ) شبیخون کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( دهار ) ( ترجمان علامه جرجانی ). شبیخون برآوردن بر کسی. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) || بشب کاری ساختن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان علامه جرجانی ) ( آنندراج ). بشب کاری کردن. ( زوزنی ) ( دهار ). اراده کاری کردن در شب و تدبیر آن نمودن. ( اقرب الموارد ). تدبیر کاری کردن در شب. ( قطر المحیط ). اراده کاری کردن در شب و تدبیر آن نمودن و اندازه کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). قال اﷲ تعالی : اذ یبیتون ما لایرضی من القول ؛ ای یدبرون و یقدرون. ( اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). || بشب انداختن کاری را. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ):کان لایبیت مالاً و لایقیّله ُ؛ ای اذا جأه ُ مال ٌ لایمسکه ُ الی اللیل و لا الی القائلة بل یُعجِّل قسمته ُ. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || پیراستن و خشاره کردن خرمابن را. ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || از حال بگردانیدن چیزی.( تاج المصادر بیهقی نسخه کتابخانه سازمان ص 189 ).

شبیخون کردن . شبیخون بر آوردن بر کسی . یا بشب کاری ساختن . اراد. کاری کردن در شب و تدبیر آن نمودن . تدبیر کاری کردن در شب و تدبیر آن نمودن و اندازه کردن .

[ویکی فقه] تبییت یکی از عناوینی است که در باب صوم از آن سخن رفته است.
اراده و عزم بر انجام دادن کاری از شب و شبیخون زدن بر دشمن.
تبییت در فقه
از تبییت به معنای نخست در باب صوم سخن رفته است.
احکام تبییت
بنابر مشهور، در نیت روزه یکی از دو امر واجب است: نیت در اوّلین جزء از زمان شروع روزه یا تبییت؛ یعنی نیت روزه از شب (قبل از طلوع فجر). همان‏گونه که نماز در سفر قصر می‏شود، روزه نیز در سفر صحیح نیست؛
لیکن در اینکه سفر مطلقا موجب بطلان روزه است یا تنها در صورتی که از شب اراده و عزم بر سفر در روز را داشته باشد- که از آن به تبییت نیت سفر تعبیر می‏ شود- و یا بطلانمحدود است به صورتی که پیش از ظهر مسافرت کند، اختلاف است.