لغت نامه دهخدا
انفی. [ اَ فا ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی از نفی. ( یادداشت مؤلف ): فان علم ان احداً من غلمانه [غلمان المحتسب ] اخذ رشوة صرفه عنه لینفی عنه الظنون و تتخلی عنه الشبهات فان ذلک ازید لتوقیره و انفی للمطعن فی دینه. ( معالم القربة از یادداشت مؤلف ).
- امثال :
القتل انفی للقتل . ( منسوب به اردشیر بابکان از یادداشت مؤلف ).
انفی. [ اَ ی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به انف الناقة. رجوع به انف الناقة شود.
