لغت نامه دهخدا
تاجک. [ ج ِ ] ( اِ ) اولاد عرب که در عجم بزرگ شده باشد و اکثر ایشان سوداگر باشند لهذا ازتاجک گاهی سوداگر مراد باشد. ( غیاث اللغات از برهان و سراج ) ( آنندراج ). مخفف تاجیک است یعنی اولاد عرب که درعجم بزرگ شده باشد. ( انجمن آرا ). با جیم مکسور مخفف تاجیک بود. ( فرهنگ جهانگیری ). مخفف تاجیک است و تاجیک غیرعرب ، ترک را گویند و در اصل بمعنی اولاد عرب است که در عجم بزرگ شده و بر آمده باشد. ( برهان ). تاجک و تازک و تازیک و تاجیک غیر مردم ترک که در عجم باشند. ( فرهنگ رشیدی ). برای اطلاع از اصل و منشاء و مفاهیم این کلمه رجوع به تازک و تاجیک و تازیک شود.
تاجک.[ ج َ ] ( اِ مصغر ) در گیاهان ، چترک. چتری کوچک. اکلیل. رجوع به تاج گل شود.