لغت نامه دهخدا ( آبگین ) آبگین. ( اِ مرکب ) آینه. مرآت : همه سقف و دیوارها و زمین بپوشید بر تخته آبگین.شمسی ( یوسف و زلیخا ).
فرهنگ فارسی ( آبگین ) ( اسم ) ۱ - مائی دارای طبیعت آب . ۲ - آبکی آبدار . ۳ - آینه آیینه مر آت .آینه مر آت
فرهنگ اسم ها اسم: آبگین (دختر، پسر) (فارسی) (تلفظ: ābgin) (فارسی: آبگين) (انگلیسی: abgin) معنی: دارای طبیعت آب، آینه، آیینه، شیشه