لغت نامه دهخدا
( النهایة ) النهایة. [ اَن ْ ن ِ ی َ ] ( ع اِ ) نهایت. پایان. رجوع به نهایت شود. || منتها. منتهای مراتب.
( النهایة ) النهایة. [ اَن ْ ن ِ ی َ ] ( ع اِ ) نهایت. پایان. رجوع به نهایت شود. || منتها. منتهای مراتب.
عاقبت نهایت آنکه سرانجام بالاخره
[ویکی فقه] النهایة (ابهام زدایی). النهایة ممکن است عنوان برای کتاب های ذیل باشد: • النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، تألیف ابو جعفر محمد بن حسن بن علی بن حسن طوسی، معروف به شیخ الطائفة، شیخ طوسی (م ۴۶۰ ق)• النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، تالیف ابوالسعادات مبارک بن ابی الکرم محمد، معروف به ابن الاثیر جزری• النهایة و نکتها، کتاب النهایه و نکتها، جعفر بن حسن بن یحیی بن حسن بن سعید هذلی حلی، معروف به محقق حلی ، محقق اول (م ۶۷۶ ق)
[ویکی فقه] النهایه (ابهام زدایی). النهایة ممکن است عنوان برای کتاب های ذیل باشد: • النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، تألیف ابو جعفر محمد بن حسن بن علی بن حسن طوسی، معروف به شیخ الطائفة، شیخ طوسی (م ۴۶۰ ق)• النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، تالیف ابوالسعادات مبارک بن ابی الکرم محمد، معروف به ابن الاثیر جزری• النهایة و نکتها، کتاب النهایه و نکتها، جعفر بن حسن بن یحیی بن حسن بن سعید هذلی حلی، معروف به محقق حلی ، محقق اول (م ۶۷۶ ق)
...