مراجحه

لغت نامه دهخدا

( مراجحة ) مراجحة. [ م ُ ج َ ح َ ] ( ع مص ) نبرد کردن با کسی در اندازه چیزی. ( از منتهی الارب ): راجحته فرجحته؛ للمغالبه؛ کنت أوزن منه. ( از متن اللغة ). || غالب آمدن. ( آنندراج ). رجوع به معنی قبلی شود.