لغت نامه دهخدا
ساز زهی. [ زِ زِ ] ( ترکیب وصفی ، اِمرکب ) آلت موسیقی از ذوات الاوتار، که درآن زه بود وزه اعم است از سیم و زه بمعنی اخص یعنی وتر. و آن نوعی از آلات موسیقی است چون عود و چنگ وتار و غیره و بر دو قسم است : مضرابی و کمانی. رجوع به ساز و ساز کمانی و ذوات الاوتار شود.