داد پیشه

لغت نامه دهخدا

دادپیشه. [ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) که عدالت پیشه دارد. عدل پیشه. که عدل پیشه دارد :
برد سرهنگ دادپیشه زپیش
آن پریچهره را بخانه خویش.نظامی.

عدالت پیشه دارد