۱. حالتی بین خواب و بیداری که بر اثر فضایی خوشایند ایجاد می شود. ۲. (تصوف ) حالت بین خواب وبیداری شخص عارف و صوفی.
فرهنگ فارسی
۱ - ( اسم ) ربودگی . ۲ - ( اسم ) فرصت مناسب . ۳ - حالتی است صوفی را بین خواب و بیداری که در آن حقایقی بر وی مکشوف گردد . ربودگی یا بهم آمیختگی گیاه خشک و تر
فرهنگستان زبان و ادب
{trance} [روان شناسی] حالتی که در آن هوشیاری و پاسخ به طور نسبی و نه کامل کاهش می یابد
دانشنامه عمومی
خلسه (ترانه). «خلسه» ( به انگلیسی: Rapture ) ، تک آهنگی از گروه موسیقی بلاندی است. این ترانه در ژانویهٔ ۱۹۸۱ در اوج موفقیت گروه، عرضه شد و به یکی از نخستین تک آهنگ های موفق مهمی تبدیل شد که از موسیقی رپ استفاده می کرد و نیز اولین تک آهنگ تأثیرپذیرفته از رپ که به رتبهٔ یک در یواس بیلبود چارت یا جدول موسیقی بیلبورد ایالات متحده می رسید. این ترانه، دومین و آخرین آهنگی بود که آلبوم سال ۱۹۸۰ گروه، آمریکایی خودکار، پخش می شد. اولین تک آهنگ عرضه شده، «کشش حداکثر است»، به رتبهٔ یک در جدول های موسیقی آمریکا و بریتانیا رسید. «خلسه» به رتبهٔ یک در بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده و رتبهٔ پنج در جدول تک آهنگ های بریتانیا دست یافت. بی - ساید تک آهنگ، «مانند من راه برو»، از ترانه های خود آمریکایی خودکار بود. بعد از عرضهٔ «خلسه» بلاندی وقفه ای را از ضبط و اجرای تور داشت. پاییز ۱۹۸۱ زمان عرضهٔ نخستین آلبوم تک دبی هری، «بک فایرد» و آلبوم کو کو، به طور مشترک نوشته شده و تهیه شده به وسیلهٔ برنارد ادواردز و نایل راجرز از گروه چیک بود؛ گروهی که ترانهٔ «زمان های خوب» از آن ها، موجب شد که هری و کریس استین با الهام گرفتن از آن، «خلسه» را بنویسند. US 7" ( CHS 2485, ژانویه ۱۹۸۱ ) • «Rapture" ( Album version ) ( دبرا هری، کریس استین ) - ۶:۳۳ • «Walk Like Me» ( جیمی دستری ) - ۳:۴۵ US 12" ( 12 CHS 2485, ژانویه ۱۹۸۱ ) • «Rapture" ( US 12" Mix ) ( هری، استین ) - ۷:۱۳ • «Walk Like Me» ( دستری ) - ۳:۴۵ UK 7" ( CHS 2485, ژانویه ۱۹۸۱ ) • «Rapture" ( UK 7" Mix ) ( هری، استین ) - ۴:۵۹ • «Walk Like Me» ( دستری ) - ۳:۴۵ UK 12" ( CHS 12 2485, ژانویه ۱۹۸۱ ) • «Rapture" ( Special Disco Mix ) ( هری، استین ) - ۱۰:۰۱ • «Live It Up" ( Special Disco Mix ) ( استین ) - ۸:۱۴ خلسه (فیلم ۲۰۱۳). خلسه ( به انگلیسی: Trance ) فیلمی به کارگردانی دنی بویل و محصول ۲۰۱۳ بریتانیا است. در این فیلم جیمز مک آووی، رزاریو داوسون و ونسان کسل بازی کرده اند. فیلم نامهٔ خلسه توسط جو آهرن ( Joe Ahearne ) و جان هاج ( John Hodge ) نوشته شده است. سیمون ( جیمز مک آووی ) به فرانک ( ونسان کسل ) که شریک و دوستش در یک سرقت هنری است، خیانت می کند و تابلوی باارزشی را که با هم سرقت کرده اند، پنهان می کند، اما بر اثر واردآمدن ضربه ای به سرش دچار فراموشی می شود و نمی تواند به خاطر بیاورد که تابلوی گران قیمت را که اثری هنری از فرانسیسکو گویا ( نقاش بزرگ اسپانیایی ) است، کجا پنهان کرده است. فرانک اصرار دارد که سیمون باید تحت مشاورهٔ روانیِ الیزابت ( رزاریو داوسون ) ، که با هیپنوتیزم به درمان بیماران می پردازد، قرار گیرد اما این درمان، سیمون را وارد یک بازی خطرناک از خاطرات مدفون شدهٔ او از خیانت ها و دروغ ها می کند. خلسه (کردامیر). خلسه ( به ترکی آذربایجانی: Xəlsə ) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان کردامیر واقع شده است. خلسه ۶۲۸ نفر جمعیت دارد.
دانشنامه آزاد فارسی
خَلْسِه حالتی روانی که در آن شخص درکِ عادی از زمان و مکان و حتی درکِ جسم خود را از دست می دهد. در این حالت هیجانی شدید، که غالباً با موسیقی ضربدار القا می شود، ممکن است «وردخوانی نامفهوم» (غریبه گفتاری) روی دهد، این حالت معمولاً شامل تکرار موزون هجاهای ظاهراً بی معنی است و شخص با حالت وجد به هشیاری طبیعی بازمی گردد. این روش بین شفادهندههای سرخ پوست امریکا، بومیان استرالیا، واسطه های ارواح (مدیوم) برزیلی افریقایی تبار، و جادوگران قبایل نیز مرسوم است و ممکن است خودانگیخته یا القایی باشد. در این وضعیت شخص هشیاری خود را حفظ می کند و صحبت هایش معمولاً فهمیدنی است، هرچند که غالباً به درد یا دیگر محرک های حسی واکنش نشان نمی دهد. برخی هیپنوتیسمرا حالت خلسۀ خفیف دانسته اند. در روح گرایی واسطه کسی است که وارد حالت خلسه می شود و روحِ فاقد جسم از طریق او صحبت می کند. خلسه در اصطلاح عرفان اسلامی به حالاتِ سُکر و بیخودیِ سالکان اطلاق می شود. صوفیان این حالات را به حسبِ سکون و جنبشی که در این حالت داشته اند، به دو قِسم خلسه و سماع تقسیم کرده اند. در حقیقت خلسه و سماع، دو نوع از سکر صوفی بوده است که نشان دهندۀ سکر ساکن و یا سُکر پر جنب وجوش اوست. خلسه معمولاً از پیِ واردی سهمگین، که هستی صوفی را به وادیِ حیرت و غفلت می کشانیده، حاصل می شده است. برای صوفیانی همچون ابن عربی و ابن فارض خلسه هایی با مدّت زمان های عجیب و غیرمعمول گزارش شده است. گاه در خلسه واردات شگرفی به عارفان دست می دهد.