چپل

لغت نامه دهخدا

چپل. [ چ َ پ َ ] ( ص ) کسی را گویند که خود را به چیزهای ناشایسته آلوده کند و پیوسته چرکین و نکبتی باشد چنانکه دیدن او غثیان آورد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( جهانگیری ). مردم چرکین و نکبتی و ناتمیز. ( ناظم الاطباء ).کسی که خود را به چیزهای ناشایسته آلوده کند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به چپلک شود. || چپ دست.

فرهنگ معین

(چَ پَ ) (ص . ) کسی که همیشه لباسش کثیف باشد.

فرهنگ عمید

۱. آلوده، چرکین، کثیف، پلید.
۲. ویژگی کسی که تن و لباس خود را همیشه چرک و کثیف نگه دارد.

فرهنگ فارسی

( صفت ) کسی که خود را بچیزهای ناشایسته آلوده کند چرکن نکبتی .

دانشنامه عمومی

چپل ( به مجاری: Csepel ) ناحیهٔ ۲۱ از ۲۳ ناحیهٔ بوداپست در مجارستان است. چپل ۲۵٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶٬۹۱۱ نفر جمعیت دارد.

ویکی واژه

کسی که همیشه لباسش کثیف باشد.
فارسی: کثیف
چَپَل
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم