ریخت

لغت نامه دهخدا

ریخت. ( مص مرخم ، اِمص ) ریختن : ریخت و پاش. ( فرهنگ فارسی معین ). || ( اِ ) ژست. هیأت. شکل. هیکل. قیافه. صورت. و در آن نظر به تمام حجم نیز هست : چرا به این ریخت درآمده اید؟ ( یادداشت مؤلف ). شکل و قیافه. اندام. ( فرهنگ فارسی معین ). هیأت. وضع ظاهر. سر و پز. سر ولباس : خوش ریخت. بدریخت. ( از فرهنگ لغات عامیانه ).
- بدریخت ؛ بدقیافه. بدشکل. بدگل. بدهیأت. مقابل خوش ریخت. ( یادداشت مؤلف ).
- بی ریخت ؛ بیقواره. نازیبا. که فاقد تناسب اندام و زیبائی است.
- خوش ریخت ؛ خوشگل. زیبا. زیبااندام. ( از یادداشت مؤلف ).

فرهنگ معین

(خْ ) (اِ. ) (عا. ) شکل و قیافه . ، ~ کسی از دنیا برگشتن کنایه از: بسیار بدشکل و بدقواره شدن .

فرهنگ عمید

شکل، هیکل، قیافه.
* ریخت وپاش: [عامیانه، مجاز]
۱. ایجاد بی نظمی در جایی.
۲. زیاده روی در خرج کردن، اسراف، تبذیر.

فرهنگ فارسی

شکل، هیکل، قیافه
۱ - ( مصدر ) ریختن : ریخت و پاش . ۲ - ( اسم ) شکل و قیافه اندام .
ژست . هیات . شکل . هیکل . قیافه

دانشنامه عمومی

ریخت (ریاضیات). ریخت یا ریختار ( به انگلیسی: morphism ) در ریاضیات و بخصوص در نظریه رسته ها ( که آنجا پیکان نام دارد ) ، یک «نگاشت حافظِ ساختار» از یک «ساختار ریاضی» به «ساختار دیگر هم نوع» است. مفهوم ریخت، در ریاضیات معاصر زیاد دیده شده است. در نظریه مجموعه ها، ریختار همان تابع است؛ در جبر خطی، همان نگاشت خطی است؛ در نظریه گروه ها همان هم ریختی های گروهی است، و در توپولوژی، ریختار همان تابع پیوسته است و غیره.
در نظریه رسته ها، ریختار مفهومی گسترده تر و مشابه است: نیازی نیست که اشیای ریاضی درگیر حتماً مجموعه باشد، و رابطه بین آن ها می تواند متفاوت با نگاشت باشد، اگرچه ریختار بین اشیاء موجود در یک رسته معین باید مشابه نگاشت رفتار کند، یعنی باید یک عمل انجمنی را بپذیرد مثل ترکیب توابع. یک ساختار در نظریه رسته نوعی انتزاع برای همریختی است.
مطالعه ریختارها و ساختارهایی ( که شیء نام دارد ) است که روی آن تعریف شده اند، یک فعالیت اساسی در نظریه رسته ها است. بیشتر اصطلاح های ریختارها، مثل بینش مبنایی آن ها، از رسته های ملموس گرفته شده اند، که در آن «اشیاء» همان «مجموعه هایی با یک ساختار اضافی» هستند، و «ریختارها»، همان «توابع حافظ - ساختار» هستند. در نظریه رسته ها، گاهی به ریختارها، پیکان ( به انگلیسی: arrows ) هم گفته می شود.
مطالعه پیکان ها و اشیاء که به روی آنها تعریف شده اند، ایده ای اساسی در نظریه رسته هاست. بسیاری از اصطلاحات مربوط به ریخت ها و همچنین شهود پشتشان، از رسته های ملموس می آیند، که در آنها اشیاء به سادگی مجموعه هایی با ساختار اضافی و ریخت ها، توابع حافظ ساختارند.
رسته C شامل دو کلاس است: یکی از اشیاء و دیگر از ریخت ها. به هر ریختار دو شیء منتسب می شود، مبدأ و مقصد ( هدف ) . یک ریختار f با مبدأ X و مقصد Y به صورت f: X → Y نوشته می شود، و به صورت نموداری توسط یک پیکان از X به Y نمایش داده می شود.
برای بسیاری از رسته های معمول، اشیاء مجموعه هستند ( که اغلب یک ساختار اضافی هم دارند ) و ریختارها توابعی از یک شیء به شیء دیگر هستند. ازاین رو، مبدأ و مقصد یک ریختار به ترتیب دامنه و هم دامنه نامیده می شوند.
ریختارها به یک عمل دودویی جزئی مجهزاند، که ترکیب نامیده می شوند. ترکیب دو ریختار f و g وقتی تعریف دقیق دارد که که مقصد f برابر مبدأ g باشد، و به صورت g ∘ f ( یا گاهی به صورت ساده تر gf ) نمایش داده می شوند. مبدأ g ∘ f برابر مبدأ f، و مقصد g ∘ f برابر مقصد g است. ترکیب دو اصل موضوع را برآورده می سازد:

ویکی واژه

(عا.)
شکل و قیافه. ؛ ~ کسی از دنیا برگشتن کنایه از: بسیار بدشکل و بدقواره شدن.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم