اللهی. [ اَل ْ لا ] ( ص نسبی ) منسوب به اﷲ. خدایی. مرد خدایی. خداپرست. - اللهیان ؛ مردان خدا : باز وقت صبح چون اللهیان برزنند از بحر سر چون ماهیان.مولوی.
فرهنگ معین
(اَ لْ لا ) [ ع - فا. ] (ص نسب . ) ۱ - منسوب به الله، خدایی . ۲ - مرد کامل ، از نقص رسته .
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - منسوب به الله خدایی . ۲ - مرد کامل رشید از نقص رسته : ( روح را تائ ثیر آگاهی بود هر کرا این پیش اللهی بود ) (مثنوی )