اعدا

لغت نامه دهخدا

اعدا. [ اَ ] ( ع اِ ) دشمن. ( ناظم الاطباء ). اعدای دین و دولت ؛ دشمن دین و دولت. ( ناظم الاطباء ). اعدا عدو؛ بطور مبالغه یعنی سخت دشمن و دشمن بزرگ. ( ناظم الاطباء ). دشمنان.

فرهنگ معین

( اَ ) [ ع . اعداء ] جِ عدو، دشمنان .

فرهنگ عمید

= عدو

فرهنگ فارسی

( اسم ) جمع عدو دشمنان .
ماخوذ از تازی دشمن . اعدای دین و دولت . دشمن دین و دولت .

ویکی واژه

اعداء جِ عدو؛ دشمنان.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم