لغت نامه دهخدا
تبه کاری. [ ت َ ب َه ْ ] ( حامص مرکب ) تباه کاری :
زود میرند از تبه کاری
چه سفیدیست در سیه کاری.مکتبی.رجوع به تباهکاری شود.
تبه کاری. [ ت َ ب َه ْ ] ( حامص مرکب ) تباه کاری :
زود میرند از تبه کاری
چه سفیدیست در سیه کاری.مکتبی.رجوع به تباهکاری شود.
تباه کاری